امی بهار...

او روز روزانی که امو جوون بیم

سوبوک...بداری ابر آسمون بیم

زاکون همره روزگاری داشتیم

زمستونه پسی بهاری داشتیم

او روزگار قدیمه روزگار بو

عید زمت همیشه رادوار بو

واریش که زی بداری دونیا هده‌ن

صفایی داش چایی باغانه موتن

زاکون، خو پیرون جی عیدی خواسن

بداری یک سال هی روزه بپاسن

بولواره گشتن امی کار و بار بو

لاکونه  لب خنده دبو، بهار بو

لاکونه دید زیم امی دیل واببون

ایشونه ناز دیل دورینی جا ببون

غروب دمون رافا ایسایم کوچه سر

گب بزنیم دومارته زاکون ور

سبوج شکوندیم ولی پادشا بیم

کسان همره خوش و بی‌ریا بیم 

باد دکته جوونیه ببرده

او رورزگاره دلخوشی بمرده

ای زندگی می کمره خماگود

خدا بداری امره گماگود

مو خسته بوم، را شونه وا بدم

می امروزه وعده‌ی فردا بدم

می دیل خوجیر روزان یاد ببرده

می زندگی بکلسه باد ببرده

دونم بشو  ماله نشانه داشتن

میرون بزه دیله نشا فتاشتن

او روز روزانی که امو جوون بیم

سوبوک...بداری ابر آسمون بیم

زاکون همره روزگاری داشتیم

زمستونه پسی بهاری داشتیم

او زمونم که گیلون ایسا بوم جز بی‌محبتی از می همشهریون چیزی ندیم. الونم که بعد چند ماه بمم کامنتونه سر بزنم بدیم  زاکون چند ته فحش سرادن. ده آدمه دیل به چی خوش ببون؟ شمه فرهنگه قربون. شمه ادبه قربون. ده چی شا گوتن؟

دوته هساشعر

غروب دمی

آستونه روخونه

میکال زنی

 

------------

آسی حسین اذان

شال صدا فلاح خیره جی

لاکو پنجره سر خو اشکه پوکاگوده

 

 

مناجات

 

خدا! تو ایسکالی خدایی بکن

ای بی صاحب درده، دوایی بکن

خدابداشت! تی سر می سر ننی

هچی ننیش، یه هوی هایی بکن

مردمه جون در بمه ای درد جی

ای غم بزه خاکه نگایی بکن

ایشونه دیل دورینه تو خور دونی

نوا نوا چره؟ نوایی بکن

گوتن بو مو بوتم ، ویریس یاعلی

سیاه عروسه رونمایی بکن

بدار یه روز می دیل به تو خوش ببون

یکته تی قولونه وفایی بکن

 

دو شعر کوتاه و به هم پیوسته

می دس نبو هر چی که می سر بما

می کار نبو هر چی برابر بما

مو خور اسیر بوم منسم بیارم

می زندگی می جون جی در بما

 

بُستم و تی غیرت جی دم نزی

خاک می سر بزی ... به عالم نزی

نمک بزی می زخمه بی معرفت

می زخم سر ایسکاله مرهم نزی

 

 

شعر گیلکی- رضا کاظمی

 

هچی ایشون خونه در زه ری

بداری که خاک تی سر زه ری

ده  گمون نکن که ته دوست بداری

خیلی ساله هچی چیکپر زه ری

 

او خوجیر روزان رنگ ندینی

ده جوونی دنگ و فنگ ندینی

پیرا بوی واخوب نبی که کی زمت

سنگ دینی و النگ ندینی

 

تو د تی جون ورگیر ابرر

او محله جی پرگیر ابرر

بشو تی ک..یر غمم نبون اداش

هیتو زندگی سرگیر ابرر....

 

ایدامه دانه

 

دوسه درم چره نفس نگینه

خدام ای جونه می جی پس نگینه

سل مین دچکسم و مر درم

دس تودنم هیچ چی می دس نگینه

 

 

پادشاه فصلها پاییز...

 

 

بارون می واسی دو ته یادگاره

یکته امی او اولین قراره

او یکته او روز که تو مه فال بنی              

هین واسین خوانم بارون بباره

دونم همیشک تو می همرا ایسای

 

ای سرد جعده سر تو تنها ایسای

 

هیشکی می رافا نمه می امانی

 

ته بمیرم هنده می رافا ایسای

 

بیجار مرز و بیجار مرز و بیجار مرز

تی دازه تو هدی انی به مو قرض

عجو قحطی بزه امسال بیجاره

می همراه قار بگوده  آفرامرز

***